INCIDENCIAS
Primeiro. Feliz ano a todos, cómo pasa o tempo, polo tanto teño bastante atraso de cousas sen contar.
Segundo. Incidencias, si, porque teño un peso na miña conciencia. Atropelei a un bufiño ou cousa semellante. Enténdase curuxa, moucho ou así pero en pequerrecho. E agora qué fago? Por qué é tan horroroso? En fin non puiden evitalo, quén me dera.
Terceiro. Cambios, tamén. Por un lado, cando me recomendaron o libro titulado Quién se ha llevado mi queso, pensei que non ía sacar moito proveito del. Pero logo, sen faltar a aquela especie de sentenza de que ningún libro é tan malo como para non sacar algo del, resultou que o queixo simbolizaba o cambio e como tal existe e ademais está en moitas partes. O libro, ademais de divertido resultou didáctico, aínda que tamén ten moita palla. Por outro lado, neste lapso de festas ulín queixo por máis sitios dos esperados. Quero dicir que vin un movemento continuo ó meu redor, moi dinámico e incluso desenfrenado. Coidado co cambio. Xa está aquí, xa se fala, xa se comenta, xa se palpa. Noutros casos, á parte do medo xeral ao cambio, do cambio esperado e preciso para o noso panorama galego, está a esixencia do cambio. Isto si que me parece novidoso, chamativo e se cadra algo maquiavélico en determinadas ocasións.
Cuarto. Meaño avanza. Ou tamén poderiamos dicir, Meaño mellora. O caso é que a capela do Santo Amaro, que ten a súa festa o 15 deste mes de xaneiro, que anque non é o patrón e só ten unha pequena capela, ten bastante devoción, sobre todo na nosa familia. A novedade é que este ano temos algo máis do que gozar, pois estrenamos adro empedrado e remozado do muro de pedra que circunda á Capela. Qué contentos estamos!! Qué bonito. Así que unha verbena, unha procesión, misas, poxas e demais algarabías (non se esqueza a repartición de callos á noite) terán que desafiar o frío que normalmente loce este mes. De feito, os callos axudan, e ben seguro, que tamén haberá caldos para acompañar. E sempre queda o recurso de bailar ou brincar enriba do novo empedrado.
Quinto. Xa me despido, ata que teña outra revelación. Seguireivos informando. Deica logo. (Aínda me falta presentar os própositos novos deste ano novo)
Segundo. Incidencias, si, porque teño un peso na miña conciencia. Atropelei a un bufiño ou cousa semellante. Enténdase curuxa, moucho ou así pero en pequerrecho. E agora qué fago? Por qué é tan horroroso? En fin non puiden evitalo, quén me dera.
Terceiro. Cambios, tamén. Por un lado, cando me recomendaron o libro titulado Quién se ha llevado mi queso, pensei que non ía sacar moito proveito del. Pero logo, sen faltar a aquela especie de sentenza de que ningún libro é tan malo como para non sacar algo del, resultou que o queixo simbolizaba o cambio e como tal existe e ademais está en moitas partes. O libro, ademais de divertido resultou didáctico, aínda que tamén ten moita palla. Por outro lado, neste lapso de festas ulín queixo por máis sitios dos esperados. Quero dicir que vin un movemento continuo ó meu redor, moi dinámico e incluso desenfrenado. Coidado co cambio. Xa está aquí, xa se fala, xa se comenta, xa se palpa. Noutros casos, á parte do medo xeral ao cambio, do cambio esperado e preciso para o noso panorama galego, está a esixencia do cambio. Isto si que me parece novidoso, chamativo e se cadra algo maquiavélico en determinadas ocasións.
Cuarto. Meaño avanza. Ou tamén poderiamos dicir, Meaño mellora. O caso é que a capela do Santo Amaro, que ten a súa festa o 15 deste mes de xaneiro, que anque non é o patrón e só ten unha pequena capela, ten bastante devoción, sobre todo na nosa familia. A novedade é que este ano temos algo máis do que gozar, pois estrenamos adro empedrado e remozado do muro de pedra que circunda á Capela. Qué contentos estamos!! Qué bonito. Así que unha verbena, unha procesión, misas, poxas e demais algarabías (non se esqueza a repartición de callos á noite) terán que desafiar o frío que normalmente loce este mes. De feito, os callos axudan, e ben seguro, que tamén haberá caldos para acompañar. E sempre queda o recurso de bailar ou brincar enriba do novo empedrado.
Quinto. Xa me despido, ata que teña outra revelación. Seguireivos informando. Deica logo. (Aínda me falta presentar os própositos novos deste ano novo)

5 Comments:
Pois que pases boa festa e non tenhas magoa polo moucho. Son cousas que pasan.
Un saudo.
By
acedre, at 04:08
graciñas meu, véxote no teu blog.
By
paparruchas, at 19:19
Ledicia grande volver atopar este blog no novo ano. Apertas
By
náufrago, at 19:52
I read over your blog, and i found it inquisitive, you may find My Blog interesting. So please Click Here To Read My Blog
http://pennystockinvestment.blogspot.com
By
dwainlane9639, at 03:54
Nice fill someone in on and this post helped me alot in my college assignement. Thank you as your information.
By
Anónimo, at 14:37
Publicar un comentario en la entrada
<< Home